İş Hayatında Yalnız mı Hissediyorsun ?

Yalnız olma hissi varoluşumuzdan bu yana tüm insanlığın içgüdüsel olarak korktuğu ve depresyona sürükleyen duygu yoğunluğudur. İş hayatında bu durum biraz daha mecburi bir hal almakla birlikte insanların savunma mekanizması olarak gelişmeye başladı. Yalnızlığı tercih eden insanlar da var yalnızlaştırılan insanlarda… Siz kendinizi hangisinden hissediyorsunuz? İş hayatında ki bu durum ülkemizde görmezden gelinse de motivasyon ve verim için çok ciddi bir unsur olarak karşımıza çıkıyor. İleri ki dönemde daha da yüksek etkilerini göreceğiz… 

Eric Berne’in bakış açısından bakacak olursak insanların açlıkları: uyaran alma, temas alma ve yapılandırma açlığı olarak 3 tanedir. Temaslar ve uyaran sayısı azaldıkça, belirsizliğin ve bilinmezliğin beraberinde getirdiği: “Acaba ben ne olacağım?”, “Hayat nereye gidecek?” düşünceleri ile birlikte yapılandırma açlığı da dahil olmak üzere Berne’in işaret ettiği 3 açlık birçok insan için zirve yaptı. Hepimiz bu soruları zaman zaman kendine soruyor olup karamsarlığa kapılıyor. İş hayatında yalnız hissediyor olsakda genel resimde yalnız değiliz…

Peki bunun için ne yapmalıyız ?

1.Firmaların Durum Değerlendirmeleri

Çağın gerektiği psikolojik dönüşleri görmezden gelmeden çalışan insanların da bir sosyal hayatı olduğunu unutmadan firmaların bu durumu değerlendirmesi gerekmektedir. Az insanla çok iş gücü kazanmayı hedefledikleri gibi o insan gücünü de değerli hissettirmeyi ve çalışanın da sorunlarının olduğunu düşünerek yaklaşım sağlamaları gerekmektedir. Tüm çalışan insanların evinden çok işi ile vakit geçirdiğini düşünürsek bu durum çokta absürt değil…

2.Rekabet !

Rekabetçi ortam aradan kalkmadıkça iş dünyasında verim elde etmek mümkün değil. İnsanların devamlı birbirine düşman olduğu kıskançlık hissettiği bir ortamda motive olma ihtimali yoktur. Ekip olarak bir şeyleri başarma ruhunun önce yöneticilere sonra da yöneticilerin yönettiği insanlara geçmesini sağlamak zorundayız. Empati kavramını birbirimize aşılamamız gerekmektedir. Bu şekilde ‘Ben’ mekanizması ile kazandığımızı düşünüyor olabiliriz ama büyük bir yanılsamadan başka bir şey değil..

3.Çeşitlilik ve Hoşgörü

Hoşgörü ve kabullenme toplumumuzda yerini kaybetmekle birlikte  iş hayatı ve sosyal hayatımız bu tür zorbalıklarla sabote oluyor. Aslında hiç bir şekilde haddimize olmayan şeylere karışıyor yorum yapıyoruz. Eminim tüm insanlar bundan sıkılmış durumda. Bu da bir şekilde insanlardan uzaklaştırarak yalnızlığa itiyor. Çevremizdeki her şeyi bize zarar vermediği sürece olduğu gibi kabullenmek zorundayız. Bunu yapabileceğimize inanıyorum.

4.Anlam Arayışı

Bir çok insanda olduğu ortamdaki yerini kabul edememe daha doğrusu ne anlam ifade ettiğini daha keşfedememe sorunu bulunmakta. Peki bu durum bizden mi kaynaklı yoksa yöneten insanlardan mı ? Yönetici olmak sadece tecrübeyle yaşla olmayan bir şey geçmişte hep bu şekilde yönetici makamına erişilmiş fakat insani duyguları da yönetebilmek ve psikolojik doygunluğu da sağlayabilecek kişileri yönetici makamına ulaştırmak zorundayız. Sadece iş verimiyle bir şeyleri elde etmek ileride iyi çalışanlarımızı kaybetmemize ve duygusal tatminsizliğe yol açmaktadır.

5.İş hayatında Dost Edinmek

İş arkadaşından dost olmaz derler… Neden peki hiç düşündünüz mü ? Belki dışarıda çok yakın olacağınız bir insanla neden iş yerinde dost olamıyorsunuz. Rekabetçi ortamdan kaynaklanıyor olabilir mi…

Herkesin gündelik hayatında sıkıntılar oluyor, derdini paylaşabileceği kendini ifade edip anlaşacağı insanı arıyor olması çok insani bir duygu. bu duygunun bile yozlaştırıldığı bir dönemden geçiyoruz. Yalnız mutlu olamayız… 

Güven sorununu çözmek çok basit olmasa da kendi sağlığımız ve işimize olan verimimizi arttırmak için ortamımızdaki rekabeti ve kıskançlığın azaltılmasını talep etmek zorundayız. Çok klasik bir söz ama çağ değişti… Artık bedenimiz nasıl hasta olabiliyorsa ruhumuzda bu şekilde hasta olabiliyor. Bunun olmasını istemiyorsak harekete geçmek zorundayız…

Kaynakça

• https://dergipark.org.tr
• https://hulyamutlu.com/
• https://www.tugbasisik.com/