Skoltech ve Austin Texas Üniversitesi araştırmacıları, kullanılan bandajları çıkarmaya gerek kalmadan; ülser ve yaralardaki iyileşmeyi takip edebilen giyilebilir sensör geliştirdiler.
Diyabetik ayak ülserleri ya da basınç ülserleri gibi yavaş iyileşen kronik yaraların takibi sağlık personelleri ve hastalar için zordur. İyileşmenin takibi için yara üzerindeki bandajların çıkarılması gerekir. Bu durum da iyileşen dokuya zarar verebilir, hastalar için acı verici olabilir ve enfeksiyon riskinin artmasına neden olur.
Kimi zaman da bir yara, görsel incelemeden daha fazlasını gerektirir. Doku biyopsileri, patojen testleri ve yüzey sürüntüleri buna örnek gösterilebilir.
Bu tip olası problemler, araştırmacıları en az hasarla iyileşme takibi yapma çalışmalarına yöneltmiştir. Giyilebilir sensör olarak bahsi geçen akıllı bandajlar için, Skoltech yöneticisi Profesör Keith Stevenson liderliğindeki Rusya-ABD ekibi, göreceli basitlikleri, duyarlılıkları, dayanıklılıkları ve diğer çekici özellikleri sayesinde klinik uygulamalar için özellikle umut verici olan elektroanalitik yöntemleri araştırdı.
Yeni çalışma için, araştırmacılar esnek alt tabakalar üzerindeki karbon ultra-mikroelektrot dizilerine dayanan bir elektroanalitik yara sensörünün erken bir prototipini oluşturdular. Önceki çalışmalarda, bu sensör kuvars substratlara yerleştirilmişti, ancak esnekliği sağlamak için bir polietilen tereftalat substrat üzerine yerleştirilen bir yöntem geliştirdiler.
Araştırma ekibi, giyilebilir sensörlerin duyarlılığını 3 kritik biyobelirteç için test etmek üzere bir yara ortamı kullandı. Bu ortamlar; tipik olarak kronik yaraları kolonize eden bir bakteri olan Pseudomonas aeruginosa tarafından üretilen piyosiyanin, bağışıklık sistemi hücreleri tarafından bakteriyel enfeksiyonlara yanıt olarak salgılanan nitrik oksit ve bir yaranın ciddiyeti ile güçlü bir şekilde ilişkili olan bir metabolit olan ürik asittir. Tüm bu bileşikler elektroaktiftir: yani elektriksel aktiviteye tepki verirler ve bu nedenle bir elektroanalitik sensör tarafından tespit edilebilirler.
Testler; bir sensörün anlamlı kantitatif değerler ürettiği aralıkları temsil eden, hem sensörün algılama sınırlarının hem de doğrusal dinamik aralıklarının biyolojik olarak ilgili değerler içinde olduğunu gösterdi. Bu durum da; sensörlere dayalı bir cihazın klinik ortamlarda yara izleme için kullanılabileceği anlamına gelir.
Profesör Stevenson; bir sonraki adımda bu teknolojiyi klinik ortamda insanlar üzerinde denenmesini ve yara tedavisi etkinliğinin gerçek zamanlı olarak izlenmesini hedefliyor.
Kaynaklar:
-
www.theengineer.co.uk
-
www.skoltech.ru
